تاثیر شگفت انگیز خرید عروسک در رشد شخصیت پسر بچه ها

 شب هادرست قبل از اینکه اتاق پسرم را ترک کنم، پتویش را روی شانه‌هایش می‌کشم و مطمئن می‌شوم که یکی از عروسک‌های مورد علاقه‌اش  به‌خوبی زیر بازویش جمع شده است.

در شب پسرم با محکم گرفتن یکی از عروسک هایش راحت می شود، اما در طول روز رابطه آنها بسیار فعال تر است. او آنها را در خانه می چرخاند و در حالی که سر میز تنقلات می خورد برای آنها آواز می خواند. او آنها را با خود به سوپر مارکت و پارک و مهمانی می برد . او آنها را تکان می دهد و به آنها غذا می دهد و به آنها یاد می دهد که چگونه با اسباب بازی های دیگر خود بازی کنند.

من هرگز نظر منفی در مورد عشق پسرم به عروسک‌هایش نشنیده‌ام، اما ما اغلب در مورد اینکه چقدر شیرین است که ببینیم «دختر»مان به این عروسک‌ها اهمیت می‌دهد، تعریف می‌کنیم. در حالی که هنوز بخش‌هایی از مردم وجود دارند که به پسرانشان اجازه بازی با «اسباب‌بازی‌های دخترانه» را نمی‌دهند، البته بخش زیادی از مردم در سالهای آخر به نظریه «خنثی‌کردن جنسیت» در مورد اسباب‌بازی‌ها رسیدند و به طور کلی تا حدی تکامل یافته‌ایم که اکثر والدین «اجازه می‌دهند» پسرانشان با عروسک‌ها بازی کنند. وقتی بحث پسران و عروسک‌ها در پارک یا در یک انجمن آنلاین مطرح می‌شود، اغلب می‌شنوم که والدین مترقی به اشتراک می‌گذارند که مشکلی با بازی پسرشان با عروسک‌های خواهرش ندارند یا اینکه اگر برای پسرشان یک عروسک بخواهد قطعاً یک عروسک می‌خرند. با این حال، به ندرت می‌شنوم که والدین به اشتراک بگذارند که ناخواسته برای پسرشان عروسک خریده‌اند یا قبل از رسیدن او مهد کودک وقت کودک  را با عروسک بازی پر کرده‌اند.

چیزی که والدین از درک آن ناتوان هستند این است که اگر تنها کاری که انجام می دهند این است که به پسرانشان اجازه می دهند با عروسک ها بازی کنند، همچنان این پیام را ارسال می کنند که عروسک ها واقعاً برای آنها نیستند و در نتیجه از پسران خود یک بازی که هم سرگرم کننده و هم از نظر رشد ارزشمند است و هم فرصتی برای رشد و نمو آنها را دریغ می کنند .

با توجه به علاقه ام به کار مراقبتی و پرورشی قبل از اینکه پسرم به دنیا بیاید، در مورد بهترین اسباب بازی های رشدی برای نوزادان و کودکان نوپا تحقیق کردم. از روش‌های متعددی که عروسک‌ها و بازی‌های مراقبتی می‌توانند تاثیر مثبتی بر کودکان در حین رشد آنها داشته باشند، شگفت‌زده شدم. از رشد شناختی و حرکتی گرفته تا رشد عاطفی-اجتماعی، هیچ اسباب‌بازی دیگری به تأثیری که عروسک‌ها می‌توانند داشته باشند، نمی‌رسد. همانطور که پسرم را تماشا می کنم که با کاملا متمرکز به عروسکش غذا می دهد و لباس می پوشد، از تمرین مهارت های حرکتی خوبی که او انجام می دهد قدردانی می کنم. همانطور که او پس از انداختن تصادفی شی ای روی سر او ، او را می بوسد، می بینم که او در حال رشد همدلی و توانایی نگاه کردن به بیرون از خودش است. و شاید هیجان‌انگیزتر از همه، وقتی او را تماشا می‌کنم که صحنه‌هایی از دوران پیش‌دبستانی یا زندگی خانگی‌مان را با عروسکش اجرا می‌کند، می‌توانم او را در حال کار کردن با احساسات بزرگ و کشف و آزمایش انتخاب‌ها، شخصیت‌ها و پاسخ‌های مختلف ببینم.

اگرچه بچه ها با خلق و خوی و با عناصری از شخصیت آینده خود به دنیا می آیند، اما از بسیاری جهات وقتی وارد می شوند، یک لوح خالی هستند. آنها نمی دانند چگونه سر خود را بالا بگیرند، یا غلت بزنند، یا لباس هایشان را بپوشند. آنها قدردانی کمی از آداب دارند و تقریباً هیچ درکی از هنجارهای اجتماعی ندارند. با آموزش ما، آنها یاد می گیرند که چگونه جغجغه را تکان دهند و قاشق را در دست بگیرند، چگونه با مداد رنگی خط خطی کنند . ما همچنین به آنها یاد می دهیم که چگونه با اسباب بازی های خود بازی کنند. اگر کودکی نداند چگونه ماشین‌هایش را از گاراژ اسباب‌بازی‌اش بیرون بیاورد یا قطعات قطار یا سنگ را به هم وصل کند و به عروسک‌هایش غذا بدهد، از بازی با آنها لذت نمی‌برد. پس چرا، قبل از اینکه او را به اندازه کافی علاقه مند بدانیم که یکی از عروسک ها را برایش بخریم، بار ناخواسته ایجاد علاقه به عروسک ها (و سپس یادگیری بازی کردن) را به عهده می گیریم؟

تلاش برای دختران در علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات در چند سال گذشته با ارائه گسترده اسباب‌بازی‌های STEM-گرا (بازی های مبتنی بر علوم و فنون) که به طور خاص برای کمک به دختران در ایجاد علاقه به موضوع طراحی شده‌اند، همراه بوده است. به عنوان یک جامعه، ما درک می کنیم که دختران در علوم کمتر حضور دارند، نه به این دلیل که در آنها خوب نیستند یا به آنها علاقه ای ندارند، بلکه به این دلیل که به طور ضمنی و صریح از آنها دور می شوند. و بنابراین، با ظهور و بازاریابی اسباب‌بازی‌های STEM، ما سعی می‌کنیم بهتر عمل کنیم.

 پسرها، به نظر می‌رسد هنوز معتقدیم که آن‌ها به عروسک‌ها و بازی‌های مراقبتی علاقه‌ای ندارند و وقتی تبدیل به مردانی می‌شوند که در آموزش، پرستاری و سایر زمینه‌های مراقبتی کمتر حضور دارند، سرمان را می‌خراشیم و تعجب می‌کنیم که چرا، عروسک ها تنها اسباب بازی هایی نیستند که پسرم دارد. من علاقه ای ندارم که او را وادار کنم که از یک چیز خوشش بیاید یا علایق و ناخوشایندهای خودم را به او تحمیل کنم. او ماشین و کامیون و بلوک و کتاب رنگ آمیزی و وسایل ورزشی دارد. من برای پسرم اسباب‌بازی می‌خرم نه بر اساس علاقه‌ای که در حال حاضر دارد، بلکه بر اساس علایقی که اگر اسباب‌بازی جدید تخیل او را برانگیزد، ممکن است پیدا کند. ما، «ما» جمعی که شامل والدین، خانواده، معلمان و جامعه به طور کلی است، به فرزندانمان می آموزیم که چگونه در این دنیا زندگی کنند، عشق بورزند و خوش بگذرانند. اجازه دهید از دسترسی پسران به عروسک‌ها صرفاً به این دلیل که آنها را درخواست نمی‌کنند، خودداری کنیم ما باید تلاش کنیم تا طیف وسیعی از اسباب‌بازی‌ها را به همه بچه‌ها معرفی کنیم، از دسته‌بندی اسباب‌بازی‌ها به‌عنوان پسرانه یا دخترانه یا جنسیتی خنثی خودداری کنیم و کالاهای مادی را فراهم کنیم که به بچه‌ها کمک می‌کند علائقی را توسعه دهند که ممکن است بعداً احساسات آنها را تحریک کند. پسرم اولین عروسک بچه اش را قبل از اینکه کمترین علاقه به عروسک ها را نشان دهد، گرفت. او هنوز یک ساله نشده بود.

نمونه عروسک ها را از این قسمت میتوانید ببینید

و اکنون، پسر کوچک من، شیرین، پرانرژی و دوست داشتنی، اغلب در حالی که با ماشین هایش در خانه مسابقه می دهد،عروسک هایش را در کناری برای تماشای مسابقه می گذارد.بی شک سرگرم شدن کودکانمان با اسباب بازی های فیزیکی و عروسکها تاثیر بسیار مثبتی تری به نسبت فضای مجازی بر آینده آنان دارد.